वि.सं. २०४८ साल चैत ७ गते जाजरकोटको कुशे गाउँपालिका–८ कफलाँमा जन्मिएकी सुरिता बस्नेत “सरू” सामुदायिक सञ्चार क्षेत्रकी एक चिनिएको आवाज हुन्। बसन्तसँगै जन्मिएकी उनीभित्र पनि एक प्रकारको नवीकरणको ऊर्जा देखिन्छ—जहाँ प्रत्येक वर्ष, प्रत्येक अनुभवले उनलाई फेरि नयाँ बनाउँदै आएको छ।

उनको बाल्यकाल उकाली–ओरालीका बाटाहरूमा बित्यो। त्यही बाटोले उनलाई संघर्ष सिकायो, धैर्यता सिकायो। विद्यालय जीवनमा उनी सधैं मेहनती र अग्रस्थानमा रहने विद्यार्थी थिइन्। एसएलसीमा सेकेन्ड डिभिजन भए पनि उनको वास्तविक सफलता अंकमा होइन, निरन्तर प्रयासमा थियो। शिक्षकहरूको माया र साथीहरूको साथले उनको व्यक्तित्वलाई अझ निखार्यो।
समयसँगै उनी वैवाहिक जीवनमा प्रवेश गरिन्। परिवार, सन्तान र जिम्मेवारीबीच पनि उनले आफ्नो सपना छाडिनन्। श्रीमान्को साथ र विश्वासले उनलाई अगाडि बढ्न थप साहस दियो। दुई सन्तानकी आमा भएर पनि उनले आफ्नो पहिचान निर्माण गर्ने यात्रालाई निरन्तरता दिइरहिन्।
सञ्चार क्षेत्रमा उनको पाइला सामुदायिक रेडियो खलंगा एफएमबाट सुरु भयो। “शुभ बिहानी” कार्यक्रममार्फत पहिलो पटक आफ्नै आवाज रेडियोमा सुन्दा उनले महसुस गरेको खुशी नै उनको यात्राको आधार बन्यो। पछि रेडियो जाजरकोट एफएममा “सम्झना र सन्देश” जस्तो लोकप्रिय कार्यक्रम सञ्चालन गर्दै उनले श्रोतामाझ छुट्टै स्थान बनाइन्।
उनको जीवनको महत्वपूर्ण मोड भनेको रेडियो पृथ्वी एफएमसँगको यात्रा हो, जहाँ उनी स्टेसन म्यानेजरको रूपमा जिम्मेवारी सम्हाल्दै आएकी छन्। सीमित स्रोत, अभाव र चुनौतीबीच उनले रेडियोलाई सञ्चालनमा ल्याउनु केवल पेशागत सफलता मात्र होइन, नेतृत्व क्षमताको पनि प्रमाण हो।
तर, प्रत्येक उज्यालो कथाभित्र केही छायाहरू पनि लुकेका हुन्छन्। सुरिता बस्नेतको यात्रा पनि यसबाट अलग छैन।
सामुदायिक रेडियोको नेतृत्वमा रहेर पनि उनले राजनीतिक निष्पक्षताको सन्तुलन कायम गर्नुपर्ने आवश्यकता अझै देखिन्छ। स्थानीय स्तरमा धेरैले उनलाई एक विशेष राजनीतिक धारसँग नजिक भएको महसुस गरेका छन्। अन्य दलका विषयमा कडा टिप्पणी गर्ने तर त्यही कठोरता आफ्नै पक्षतर्फ प्रयोग नगर्ने आरोपहरूले उनको व्यावसायिक निष्पक्षतामाथि प्रश्न उठाउने गरेको पाइन्छ।
सञ्चारकर्मीको मूल धर्म भनेको सत्य बोल्नु हो—पक्ष र विपक्ष दुवैप्रति समान दृष्टि राख्नु। यही सन्तुलन अझ प्रष्ट रूपमा देखाउन सके उनको विश्वसनीयता अझ उचाइमा पुग्नेछ।
त्यस्तै, कुशे गाउँपालिकाभित्र लुकेर रहेका नवप्रतिभाहरूलाई उजागर गर्ने, स्थानीय विकृति र विसंगतिविरुद्ध सशक्त आवाज बन्ने सम्भावना हुँदाहुँदै पनि त्यो अपेक्षाअनुसार पूर्ण रूपमा अभिव्यक्त हुन सकेको छैन भन्ने जनधारणा पनि रहेको छ। सानो स्टुडियोबाट उठेको आवाज यदि अझ व्यापक समाजको ऐनामा रूपान्तरण हुन सके—त्यो नै उनको यात्राको अर्को ठूलो उपलब्धि बन्न सक्छ।
तर यी आलोचनाहरू अन्त्य होइनन्—यी त सम्भावनाका ढोका हुन्।
सुरिता बस्नेत “सरू” भित्र अझै धेरै गर्न सक्ने शक्ति छ। उनले आफैं निर्माण गरेको पहिचानलाई अझ निष्पक्ष, समावेशी र समाजमुखी बनाउन सके—उनी केवल एक सञ्चारकर्मी मात्र होइन, परिवर्तनको संवाहक बन्न सक्छिन्।
उनको यात्रा अझै जारी छ। हरेक दिन नयाँ प्रश्न, नयाँ चुनौती र नयाँ सम्भावनासँग उनी अगाडि बढिरहेकी छन्। उनको आवाज अझ प्रखर होस्, उनको कलम अझ निडर बनोस्—यही अपेक्षा र विश्वासका साथ उनको कथा केवल विगतको होइन, भविष्यको पनि हो।